چیزی که ما معمولاً چاپ می نامیم انتقال جوهر به یک منطقه خاص از کاغذ به شیوه ای خاص برای دریافت متن یا گرافیک مورد نظر ما است. مواد شیمیایی که کاغذ را تشکیل می دهند به طور قابل توجهی نور هیچ رنگی را جذب نمی کنند، بنابراین وقتی نور از سطح کاغذ به چشم ما منعکس می شود، خواهیم دید که کاغذ سفید است. رنگدانه یا رنگ در جوهر می تواند مقداری یا حتی تمام رنگ های نور مرئی را جذب کند، به طوری که وقتی جوهر به سطح کاغذ اعمال شود، سطح کاغذ سفید رنگ خواهد گرفت. چاپگر هایی که ما در خانه یا در دفتر استفاده می کنیم عمدتاً چاپگرهای جوهری و چاپگرهای لیزری هستند. چاپگر جوهرپاشی قطره های کوچک جوهر را بر روی کاغذ اسپری می کند، در حالی که چاپگر لیزری تونر را از طریق جاذبه الکترواستاتیک بر روی طبل نور جذب می کند، و سپس آن ها را به کاغذ منتقل می کند.
در دمای اتاق، کاغذ حرارتی هیچ فرقی با کاغذ معمولی ندارد؛ هنگامی که دما بالا می رود، رنگ های لوکو و مواد اسیدی یکی پس از دیگری به مایع ذوب می شوند و مولکول های آزادانه در حال حرکت بلافاصله هنگام ملاقات واکنش نشان می دهند، بنابراین رنگ به سرعت بر روی کاغذ سفید نمایش داده می شود. به همین دلیل است که کاغذ حرارتی نام خود را می شود - تنها زمانی که درجه حرارت به اندازه کافی بالا است تا کاغذ تغییر رنگ.
کاغذ حرارتی نیز نقص بزرگی دارد، به این صورت که پس از اینکه اسناد چاپ شده با آن برای یک دوره زمانی ذخیره می شوند، دست خط روی آن به تدریج محو خواهد شد. محو شدن نیز به دلیل رنگ های منحصر به فرد مورد استفاده در کاغذ حرارتی است. همان طور که قبلاً اشاره کردیم، رنگ لوکو پوشیده شده بر روی کاغذ حرارتی در دمای اتاق بی رنگ است. در دمای بالا به دلیل واکنش شیمیایی به ساختار رنگی دیگری تبدیل می شود.
اگر نگران این هستید که مقدار کمی بیسفنول A به دلیل تماس با بلیط خرید وارد بدن شود، روش پیشگیری امکان پذیرتر این است که پس از دریافت بلیط بدون تماس بیش از حد، هر چه زودتر آن را به صورت جداگانه ذخیره کنید، و پس از تماس با بلیط دست هایتان را بشویید. البته جایگزینی فیش های کاغذی با فیش های الکترونیکی ممکن است راهی سالم تر و سازگار با محیط زیست تر باشد.
